Türk Öğretmenine

Bazen ölüler yurdu korur,bazı da sağlar;
Göz nuru karışmazsa şahadet kanı ağlar,

Yoksulluğun ufkunda erirken bile mağrur,
Sensin o hazin nûr,O derin Nûr,O büyük nûr,

Hoşnutsun ,eğilmiş okuyorsun ,yazıyorsun;
Ey terli alın,ey Güneşin öptüğü insan.

Şöhret aramaz,şân aramaz,nâm aramazsın;
Cemiyetin omzunda da yokmuş kadar azsın;

İlmin sesi haykırmaz:İlim şarlatan olmaz.
Sessiz de seven yoksa vatanlar vatan olmaz.

Sen yurdunu,haykırmayarak gizli seversin,
Kalmışsa eğer,ömrümü Tanrı’m sana versin

Mithat CEMAL KUNTAY

KARDELENLER KARA İNAT BÜYÜR

Batman'ın dağlarında bir kardelen büyür,
Karın acımasız soğuğuna inat
Ulaşır güneşe, buluşur dünyayla,
Bazen bir Mustafa'dır o, bazen bir Murat.





Mustafa Öğretmen gençti, idealistti.
Gözleri pırıl pırıl, yüreği sevgi dolu.
'Anam' dedi. 'Batman'a çıktı tayinim.'
'Oğul' dedi anası: 'Gitme, ıraktır oralar, hem de tehlikeli.'
Güldü Mustafa Öğretmen: 'Anam' dedi.
'Bayrağın dalgalandığı yer değil midir vatan toprağı? '
'Sen, ben kaçarsak, kim aydınlatır karanlığı? '

Gül yüzlü Mustafa öğretmen, yanında 20 günlük karısı,
Eşkıyanın zulmüne, karın soğuğuna inat, vardılar Batman'a.
Cehaletin karanlığına inat,
Eşkıyanın zulmüne inat,
Karın soğuğuna inat,
Kara tahtanın karalığına inat.
Elinde beyaz tebeşiri, yüreğinde vatan sevgisiyle
Mustafa Öğretmen, tüm aydınlık düşmanlarına inat...

Mutluydu Mustafa Öğretmen.
Gül yüzlü çocukları, gül bahçesi misali sınıfı vardı.
Evde onu bekleyeni, seveni, sevileni vardı.
Ama çok sürmedi mutluluk,
Kara kalpli, kara kaputlu zalim alıp gitti onu, karlı bir Batman gecesi.
20 günlük karısı, gül yüzlü yavruları günlerce boşuna bekledi yolunu...

...............

Beyaz karlar üstüne cansız düşerken gövdesi,
Karın soğuğuna,
Eşkıyanın zulmüne,
Cehaletin karanlığına inat,
Bir kardelen büyüdü.



Kara kalpli, kara kaputlu zalim anlayamadı gerçeği,
Öğretmen bir ölür, fakat bin dirilir.
Bugün Mustafa, yarın Aslı, diğer bir gün de Mehmet gelir.
Kardelen misali...
Eşkıyaya, cehalete inat.
Her yıl, her gün, her an yeniden büyür,
Bu ülke için,
Bu ülkenin gül yüzlü evlatları için,
Her yıl, her gün, her an yeniden büyür...

Batman'ın dağlarında bir kardelen büyür.
Karın acımasız soğuğuna inat,
Ulaşır güneşe, buluşur dünyayla
Öğretmen Mustafa misali,
Cehalete, cehalete inat...

Derya AKGÜN


( * Bu şiir Batman'ın Çerimova köyünde öğretmenlik yaparken
1994 yılının Eylül ayında teröristler tarafından şehit edilen
Giresunlu öğretmen Mustafa Gümüş için şehit öğretmenin
arkadaşı edebiyat öğretmeni Derya Akgün tarafından
kaleme alınmıştır. Şehit öğretmenimizin şahsında teröre
şehit verdiğimiz aşağıdaki listede adları belirtilen tüm şehit
öğretmenlerimizi saygı, rahmet ve şükranla anıyoruz.

Öğretmenim

Sana çiçek getirdim;dikkatini çekmek için
Her sabah karşıladım; bir gülücük görmek için
Selam durdum en önde;bir günaydın bekledim;
Okan´a gülümsedin; sanki beni görmedin.

Seni sevdim öğretmenim;yine de seni sevdim,
Bisikletim olsaydı, inan sana verirdim.
Sabah kırağıda geldim, buzda karda hep geldim;
Çok üşüdüm öğretmenim, üşümüşsün demedin.

Didem hastalanmış, Didem dedin Şebnem dedin,
Züleyha´yı, Tolga’yı her fırsatta severdin.
Hasta oldum bilerek,bunu hiç fark etmedin;
Sevgini kazanmayı, bir tek ben beceremedim.

Kapılarda bekledim, tahtayı hep ben sildim;
Bazen ayağa kalktım, kimi zaman eğildim.
Gözümden yaş aktı bazen, kendi kendime sildim.
Sana yakın olmayı bir ben beceremedim.

Yedi binlere kadar birer birer yazın dedin,
Parmaklarım tutuldu, yazmaktan vazgeçmedim.
Defterlerine baktın Aytuğ ile Figen’in;
Dokuz yaprak doldurdum, ödevimi görmedin.

Şiir verdin Nâlân’a, Zühal’in resmini övdün
Süreyya’ya güven verdin beni hiç mi sevmedin?
Gücensem de öğretmenim, hiç kızmadım, renk vermedim;
Arka sıradaki Mehmet, seni seven Mehmet’in

Saim METİN

öğretmenim

Ben bir gülüm, sen bahçıvan;
Çok açarsam eser sensin,
Mis kokarsam hüner sensin.
Ama bir de soluversem,
Günah senin, günah senin Öğretmenim...

Ben tohumum çiftçi sensin;
Çok sularsan ürün senin,
Bol olursam verim senin,
Ama birde çürütürsen;
Hata senin, hata senin Öğretmenim...

Ben elmasım, sarraf sensin;
Pırlantaysam emek sensin;
Parlıyorsam yılız sensin.
Ama birde parçalarsan,
Kırık sensin, kırık sensin Öğretmenim...

Ben boş defter, kalem sensin;
Doğru yazsan, yarın sensin.
Güzel yazsan, ikbal sensin,
Ama birde karalarsan,
Vicdan sensin, vicdan sensin Öğretmenim

Ben bir öğrenci sen öğretmen...
Başarırsam hüner senin,
Kazanırsam zafer senin,
Ama birde kaybedersem,
Yok diyecek başka sözüm,
Yorum senin, yorum senin Öğretmenim

YAZ ÖĞRETMENİM YAZ
Tahtan kara,
Tebeşirin beyaz,
Yaz öğretmenim yaz.
A, B, C uğruna can vermeyi bildikçe sen,
Şafakta leke bulunmaz.
Kalemin ucu kara öğretmenim,
Ama senin yazın beyaz öğretmenim,
Hem de ne beyaz.
Yoksa D, E, F’yi mi öğretecektin o derste,
Anlat biraz,
Anlat biraz
Gözlerin kapkara çocuğum erik gibi
Ama yüreğin beyaz
Hem de süt beyaz
V , Y , Z ‘yi kim öğretecek şimdi sana
Düşün biraz
Yazgın karaymış öğretmenim ne gelir elden ?
Ama alnın beyaz
Hem de nur beyaz
Senin kaleminin kılıca yenildiği yerde öğretmenim
Ufuklar asla aydınlanamaz.
İsmail BÜYÜKEROL

Şiir alıntıdır.Bütün arkadaşlarımın öğretmenler gününü kutlarım.Yaşca benden büyük öğretmenlerimin ellerinden öperim.İyi akşamlar