Eğitim Sokağı
Hoşgeldiniz
Ziyaretçi. Kayıt Ol !

Sitemize Dosya Yükleyerek

Destek
Olabilirsiniz


Ölmeyen Ruhuna ''Fatiha''
Konuyu Oyla:
  • Toplam: 0 Oy - Ortalama: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5



[-]
Etiketler
ölmeyen , ruhuna , fatiha

Konu: 3,931
Mesaj: 11,522
Cinsiyet: Belirtmiyorum
Kıdem: 01-04-2009

Hava soğuk…

Kar taneleri göreve hazır, gökyüzünden süzülmeyi bekler gibi…

İhtişamıyla güven veren dağların dorukları beyaza boyanmış…

Etrafımızı saran bu dağlara yağan kar, rahat bir uykuya zemin hazırlayan dorukların güvenini yitirdiğinin mi, bir zarafetin mi, yoksa sevgiye kucak açmış, bağrını dağlara feda etmiş bir beraberliğin simgesi mi?...



Sevgiye, sevgiyle uzanan bir el…

Bir dost eli, bir candaşın yüreği!

Güneş “Elveda!” der gibi. Şafak kapılarını açmış güneşe… Ve bense yürümekteyim bir yerden, bir yere…

Aklımda bir yığın soru, birçok kelime… Belki içini dökmek için bir soru beklemekte…

Yüreğim yağan karların merakı içinde…

”Güvendiğim dağlara kar yağdı!” Der ya insan bazen… Bu her yağan karın güvensizlik olduğunu mu göstermekte? Oysa insandan insana değişmez mi bakılan çerçeve…

Acaba, acaba bu karlar, bu soğuk rüzgar, bir güvenin mi, yoksa yitip giden bir sıcaklığın, sevginin göstergesi mi?...

Aklımda bu düşünceler dönerken varıyorum menzile. Elimi, yüzümü yıkıyorum, kirli havanın bulaştırdığı kirli duygulardan arınmak istercesine. Tekrar, tekrar ve tekrar yıkıyorum pir-u pak olabilmek gayesiyle…

Odama, her zamanki köşeme doğru ilerliyorum, sandalyemi çekiyor, masanın başında yerimi alıyorum. Hayatın sırtıma yüklediği sorumlulukları yerine getirip, biran önce duygularımın sorumluluklarına yoğunlaşmak istiyorum…

Yaşamımı başarı ve huzur içinde geçirebilmek için okumaya, okuduklarımı anlamaya, anladığımı yazıyla tamamlamaya çalışıyorum…



Sırtımdaki ceketi çıkarıyorum sonra…

Bir sorumluluğumu omzumdan atar gibi. Sessizliğin içinde düşüncelere dalıyorum yine. Hani bir dost eli olsa yanımda fena olmaz diye…

Ve bir anda düşüncelerimin varması gerektiği yere ulaştığını hissediyorum.

Buna kanıt olsa gerek ki iki “tak” işitiyorum…

Tahta kapıyla beraber, yüreğimide aralıyorum…



Klasik muhabbete başlıyoruz sonra… ikili bir kanepenin bir uzunda ben, bir ucunda can arkadaşım… elimizde kahve dolu birer fincan, birbirimize dönmüş, hasbi hal ediyoruz.

Günün ilk tebessümüyle başlıyoruz muhabbete…

Gülümsemenin verdiği enerji dolduruyor içimizi…



Derken saatler birbirini tamamlıyor… “Ben” derken “Biz” demeye başlıyoruz yavaş yavaş.

Esen rüzgarların, yağan karların bir güven olduğunu hissediyorum…

Çünkü boynumu büktüğüm anda dostumu karşımda buluyorum…

Anlıyorum ki yağan karlar bir fedakarlığın simgesi…

Yüreğini, bağrını bana açmış dostumun sadakati!...



Bir önceki hafta yaşadıklarım geliyor aklıma…

Elime aldığım her şeyin tek tek parçalandığını hissettiğim bir anda, “Neden yoktu yanımda?” diye soruyorum kendime… İçinde bulunduğum bu zor dönemde, yanımda görmek istemiştim dostumu…

Büyük heybetiyle güven veren dağların doruklarına yağan iki kar tanesinin yüreğime düşürdüğü kuşkudan utanıyorum sonra…



“Kardeş her zaman dost olmayabilir, ama dost her zaman kardeştir!” Diyenlere hak veriyorum…

Gereksiz bir sebepten dolayıymış üzüntüm, bunu anlıyorum!…

Ama, üzülmeseydim hayatın savurduklarından olurdum, bunu da anlıyorum!...



Okulun yoğunluğu, “sınav” adını verdikleri stres yumağında yoğrulmuş ve karşılığında alınan “not” adı altındaki kırk dakikalık bilgi değerlendirmesinin maliyeti…

Aklıma taktığım düşük karşılıklar ve anlamaya başladığım hayat olmuş meğer sebebim!...

Ve biliyorum, eğer candaşım elip yanıma “takma kana” deseydi, takmayacaktım gerçekten hiçbir şeyi…

Vicdanımı rahatlatacak, kendimi haklı çıkaracak,aldığım karşılığa aynı karşılıkla karşılık vermeye devam edecektim…



Şimdi ise “Mezun” diyorlar adımıza… Nelerden mezun olduk acaba!…

Zor zamanımda yanımda olmadığına ettiğim sitemlerle aldığım bu “Mezun” sıfatı canımı yakmaya başladı sonra…

Önce yüreğine yaptığım haksızlıkla, yüreğinde karlara da yer açan heybetli dağları suçladım, güven duygusundan mahrum olmakla…

Şimdi ise, yani mezun konumuna geldikten sonra, dağıldık farklı mekanlara!...

Fiilen arkadaşım olamasanda, ruhen candaşımsın hala!...



Ve artık , yapabileceğim bir şey yok hatırana, ruhuna bir “Fatiha” okumaktan başka!...



Ölmeyen ruhuna bir “Fatiha!”

Ölen yalnızca bedendir nasıl olsa!...

ALINTI

Cevapla
.

Anahtar Kelimeler

Ölmeyen Ruhuna ''Fatiha'' ,Ölmeyen Ruhuna ''Fatiha'' Öğretmen Forumu,Ölmeyen Ruhuna ''Fatiha'' yükle,Ölmeyen Ruhuna ''Fatiha'' download,Ölmeyen Ruhuna ''Fatiha'' indirmek istiyorum,Ölmeyen Ruhuna ''Fatiha'' ödev yükle,Ölmeyen Ruhuna ''Fatiha'' bedava, Ölmeyen Ruhuna ''Fatiha'' ÖDEV İNDİR,Ölmeyen Ruhuna ''Fatiha'' YÜKLE,etkinlik,yukle,İndir,download,inndir,Ölmeyen Ruhuna ''Fatiha'' eğitimÖlmeyen Ruhuna ''Fatiha''dosya indir




Konuyu Okuyanlar: 1 Ziyaretçi
Türkçe Çeviri : MyBBTürkiye, MyBB, © 2002-2017 MyBB Group.
MyBB Destek: InSiDe