EN FAZLA BİR YIL SÜRER
YİRMİNCİ ASIRDA ÖLÜMÜN ACISI

Böyle diyor vatanını,aşklarını,ve karısını çok seven şair...Evet ölümlü ayrılıklarda bir teslim oluş vardır içimizde.Bilirizki,yokkk,bilirizki dönemiyecek,ve bilirizki çok zorda olsa alışılır bu ayrılığa.

Yakın zamanda kaybetiğim annem(KAYINVALİDEM) bu acıları yaşamış biri olarak derdiki,kırkbirtane mum yanarmış o an insanın içinde hergün bir mum söner,ama bir mum ömür boyunca yanmaya devam edermiş.İşte yaradan bizleri böyle sabırlı, teslimiyetçi yaratmış acılar karşısında.........
Amaaaaa bu ölüpte kaybolanlar için geçerli ......Birde sesizce habersizce,ve geride bıraktıklarının içinde yananların mum değilde,bir çıraya döndüğünü,hatta yaşadıkları sürece yangının büyüdüğünü
bilirlermi acaba??
Umarım öğrenirler ...umarım geride kalanların gidenden daha çok acı çektiğini bilirler..


İÇİMDE KIZIL BİR GÜL GİBİ
DURUYOR ZAMAN.......

SEVGİLERLE................

Annemin mezar taşında yazan yazıyı paylaşayım bu yazınızın üzerine
ALIŞMAYA ÇALIŞIRIZ AMA UNUTMAYA ASLA!
Alışılıyor ama unutulmuyor :((((

güzeldi teşekkürler...

Şimdi ben bu yazıya ne desem acaba?
:)))
Aşağı tükürsem sakal,yukarı tükürsem bıyık.

Kesinlikle geride kalan daha çok acı çeker,gitmelerin nedenlerini görmezden gelerek.