Er meydanı diye bir tabir vardır şimdilerde ´´ar´´ kavramı meydanı meydanda geziyor. Müzik programlarından tutun da ana haber bültenlerine kadar her yerde kadınlığını -kişilik ya da kültür değil- kullanan insanlar birilerinin ekmeğine yağ sürüyor. Bu, toplum değerlerinin yozlaşmasına ve gençlerin psikolojik olarak olumsuz etkilenmesine neden oluyor. Bu programları seyredenlerin ya da yapanların acaba kaçı bir yakının aynı ekranda boy göstermesine tahammül edebilir? Kadın haklarını savunuyorum diyen insanlar reklâmlarda kullanılan kadınları görmüyorlar ya da yalan söylüyorlar. Savunucular etiket sempatizanı olmayı bir tarafa bırakıp kadınlığın onurunu dünün ve bugünün masum annelerine iade etmek zorundadırlar. Kadını toprak altına atılmaktan kurtaran bir inanç onun kurtlar sofrasına peşkeş çekilmesini de istemez elbette.

Bir zamanlar elinin hamuru ile… deyip geriye itilen ama şimdi tüm işlerde önde giden.

Batının kadın hakları dediği şey bizim yaşam tarzımızdı eskiden. Yeni fikirler yoktur der bir düşünür yeni kimliklere bürünmüş eski fikirler vardır dünyada. Bildiğimiz şeyleri unutup ilk kez duyuyormuş gibi hayranlıkla tekrar alıyoruz. Hatta önce alıyor sonra hayran oluyoruz. Güzel nesiller güzel annelerin elinden geçer. Kızlarımızın iyi yetiştirilmesine her geçen gün ihtiyaç artıyor. Çocuklarımızın çocukluklarını yaşamalarına engel olunuyor. Çocuk olmadan ergen olmaya kalkan çocuklar gerek aileleriyle gerekse arkadaşlarıyla ilişkilerinde sorunlarla karşılaşıyor. Bu durumda etraf da onlara karşı kayıtsız kalınmamalı. Aksi takdirde olumsuz bir davranışı edinmek için çaba sarf etmeye gerek yok. Seyrediyoruz ya da seyrediyorlar ve etkileniyorlar. Diğer taraftan olumlu davranış kazanmak emek ister, özveri ister. Tabii ki erdemli olan budur. Çıkıp bizim program yapmamız mümkün olmadığına göre karşısına geçip destek olmamak en büyük tepkimiz olur şimdilik.

Ne dersiniz?


Alıntı

---